پرگاس

پست آخر اینجا: ما نسل سیمرغیم..

pargas1 — Sun, 25 May 2008 13:06:18 GMT

اینجا فیلتر شده .. بعد از اخراجم از کار - تنها به دلیل این که من یک کمپینی هستم!!- دیدن سایه ی شوم فیلتر روی وبلاگم دلم را می فشارد.. قبل از این که چیزی برای پرگاس و فیلتر شدنش بنویسم این خبر که شوم ترین تحفه ی بهار بانو بود در این بهار بی باران و سیاه را بخوانید..

امیر یعقوبعلی به یک سال زندان محکوم شد

يكشنبه5 خرداد 1387 - تغییر برای برابری: امیر یعقوبعلی از اعضای کمپین یک میلیون امضا به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد. نسرین ستوده با اعلام این خبر به تغییر برای برابری گفت : « امروز 5 خرداد 1387 رای آقای امیریعقوب علی به اینجانب ابلاغ شد. ایشان به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل یک سال حبس محکوم شده اند.

ستوده درباره دلیل صدور چنین حکمی گفت: « چون موکلم در حال جمع آوری امضا در پارک بازداشت وو روانه زندان شد، و جمع آوری امضا به موجب هیچیک از قوانین موجود جرم نمی باشد و اقدامی کاملا قانونی محسوب می شود لذا اینجانب به اتفاق دو وکیل دیگر این پرونده خانم شیرین عبادی و لیلا علی کرمی حتما در مهلت قانونی اعتراض خود را به حکم دادگاه تجدید نظر اعلام خواهیم کرد»

امیر یعقوبعلی از اعضای کمیته پسران کمپین یک میلیون امضا در 20 تیر ماه 1386 هنگام جمع اوری امضا در پارک اندیشه تهران بازداشت شد و 29 روز در زندان اوین بود.

***

یک سال زندان تعزیری به خاطر جمع کردن امضا آقایان عدالت گستر؟؟؟؟ این چه عدالتی است که از آن دم می زنند؟؟!!کدام قانون در کجای دنیا جمع آوری امضا برای یک خواست حقوقی و کاملا مشخص را مستحق مجازات زندان می داند؟ و آیا همه این ها ترفندی از همان شگرد قدیمی بترسان و پیروز شو نیست؟ از این احکام عجیب و غریب دیگر تعجب هم نمی کنیم ! با تمام این ها کمپین زنده است و پویا و ما قصد نداریم میراث شوم نیاکان خود را برای آیندگانمان باقی بگذاریم. مریم بود که از اوین پیغام داد خواسته های ما در کمپین کف مطالبات ما است. ما از خواسته های حداقلی خود دست نمی کشیم! از برابری می گوییم تا برابری رویایی محال نباشد.

از بد حادثه و از سر جبر جغرافیایی در این گوشه ی گیتی زندگی می کنیم.. این روزها بیش از آنکه عملی از روی اختیار واراده انجام داده باشیم انرژی می گذاریم تا خواست بودنمان، آنچنان که شایسته ی آنیم، را تحقق ببخشیم. نمی خواهند که باشیم . نمی خواهند که حرفی بزنیم از رنج مضاعفی که بر زنان این سرزمین می رود. ما آزادیم ..اما آزادیم تا هر چه را از ما خواسته می شود بگوییم نه حقیقت را... آزادیم که هر چه به ما تحمیل شده به نام قانون و عرف و سنت را بپذیریم بی کم و کاست! آزادیم تملق کنیم و بستاییم! آزادیم در لحظه هایی که جماعتی عنان عقل از کف می دهند به آنان بپیوندیم و همراه شویم با خواست خلقی که خود نمی داند چه می خواهد. منتظر است نسخه برایش بپیچند و نسخه ی هر کسی شعارین تر و عامه پسند تر محبوب تر و مقبول تر. ما آزادیم دروغ بگوییم حتا ما آزادیم به دروغ بیندیشیم که چقدر خوشبختیم !

دکتر آجودانی در مشروطه ی ایرانی می گوید:

"در جامعه اي كه "انديشيدن" آزاد نباشد و تفكر فلسفي از پس چند قرن همچنان در محاق سياه تعطيل افتاده باشد، از اعتقاد به "دانش تحقيقي"، "تحول ذهني در جهت عقلي محض" و از " اصالت عمل و اختيار" سخن گفتن ، واقع بينانه نيست. "

روی همین زمینه ی سرخ که دوستش داشتم و دارم خاطرات تلخ و شیرین از دوستان بسیار با ارزش که ردشان را در فضای مجازی یافتم را ثبت کردم .. از رنج زن بودن نوشتم .. تنها از برابری خواهی و درد دل های زنان ایرانی که زیر بار تبعیض و زور نمی روند نوشتم .. همان جمعی که کسی انگار گفته است هرزه و خود فروخته هستند !! نوشته هایی که سایه ی سیاه فیلترینگ می گوید دسترسی به آن ممنوع است!! نه آقا! ما هرزه و خود فروخته نیستیم! واژه های شوم خود را به ذهن این جماعت فرو نکنید و بگذارید افکار عمومی قضاوت کنند!

همین جا بود که برای نجات مکرمه ابراهیمی و جعفر کیانی - که زیر باران سنگ جان داد و مدفون شد- با تمام وجود فریاد زدم و از تاکهایی نوشتم که بوی خون گرفتند .. همین جا بود که از رنج زندان رفتن دوستانم در آن نوشتم ..امیر .. دلارام... مریم و جلوه .. رها و نسیم.. مازیار و بقیه و بقیه .. همینجا بود که آزادی شان را فریاد زدم.. همینجا بود که از پرچم مرگ بر فراز اوین و اذان صبح های سرد و برف و مرگ نوشتم .. مرگ راحله و..

مسیح در خانه ی مجازی چهارمش نوشت پرگاس هم پر .. و زمزمه ای به زبانم می آید :

هزاران بار مرا سوخت حریق حادثه تا مرز خاکستر..

ولی ما نسل سیمرغیم که از خاکستر خود می گشاید پر

مسیح جان در این فضای مجازی تنها از بامی به بام دیگر می پرم اما هستم هنوز..

خیلی ها پرسیدند پرگاس یعنی چه؟ یعنی:

تلاش کردن و درهم آويختن . به زبان علمي هند طلوع آفتاب را گويند.

و من با طلوع آفتابی دیگر برای کوچ از بلاگفا آماده می شوم ! آدرس جدید را همینجا اعلام می کنم..

به زودی ...

باور بهار

pargas1 — Sun, 16 Mar 2008 22:12:18 GMT

"حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را
جشن می گیرد
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی
تو چرا این همه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن "

قدم زدن تو كوچه پس كوچه هاي بهار و خيابون هاي شلوغي كه شمارش معكوس براي رسيدن نوروز رو شروع كردن نشاط بخشه .. شاید تو کوله بار بهار روزهایی با افق روشن بدون تبعیض و بیعدالتی هم باشه .. از این همه نشانه و چراغ نباید به سادگی گذشت .. بهار رو باور کنیم و سرشار از امید به استقبالش بریم..

به اميد سالي سرشار از برابري و آزادي .. بهارتون سبز و دلهاتون بهاري

قتل عام ماهي هاي قرمز

pargas1 — Thu, 13 Mar 2008 01:09:18 GMT

به درختان و پوست متورم شاخه هايشان كه نگاه ميكنم حس مي كنم باردار جوانه هاي سبزي هستند كه قرار است شكوفه بارانمان كنند. اگر روزگار با ما سر سازش ندارد طبيعت مهربانانه ترين تحفه هايش را بي دريغ نثارمان مي كند كه يادمان باشد رود زندگي همواره جاريست. وبلاگستان هم كم كم فضاي بهاري به خودش مي گيرد. راستي راستي بهار خانم در راه است و ننه سرما هم كوله بارش را برداشته كه برود .. ما چرا بار ديگر بهاري نشويم؟

دوستان گفتند به همه بگوييم در قتل عام ماهي هاي قرمز شريك نشويم. امروز با دوستي در ميان گذاشتم و در جواب گفت: " ماهي قرمز كوچولوي سفره هفت سين نمي خرم اما از سبزي پلو و ماهي شب عيد به هيچ وجه نمي گذرم !" بعد قيافه اش را در هم كرد و گفت: "بابا آخه من نوستالوژیم ورم می کند ته حلقم و خفه می شوم. هفت سین بدون ماهی قرمز؟ دم کوچیک قشنگش که با سمفونی آب زلال می رقصد دلت نمي آيد چشم برداری.. اصلا نماد شور و نشاط كودكانه براي بهار است... ماهی قرمز چه در حوض آبي چه در كاسه اي سفالين و چه در تنگ بلوري بر سر سفره هفت سين شور و هيجان بهار به سفره هفت سين مي دهد." پرسيدم از ديدن جسد ورم كرده اش در همين تنگ بلورين يا كاسه سفالين يا حوض آبي دلت نمي گيرد؟ كلي بحث كرد كه ما اندر خم يك كوچه ايم و پايش بيفتد آدم بزرگها هم ارزشي ندارند و قتل عام مي شوند چه برسد به ماهي هاي قرمز .. طرح اين مسائل چندان اولويتي ندارد و... باز گفت وقتي اين همه مواد و فاضلاب صنعتي را به رودخانه ها و درياها مي ريزند و محيط زيست را ويران مي كنند از دلسوزي براي ماهي هاي قرمز فرهنگي درست نمي شود. به هر حال اين دوست خوب دست آخر پذيرفت كه خريدن ماهي قرمز فرهنگي است كه نياز به بازنگري دارد.

در همین مورد از وبلاگ محبوبه :

ايده راه اندازي يك جريان وبلاگي براي فرهنگ سازي براي اين كه مردم ماهي قرمز براي سفره هفت سين نخرند از طرف مريم خورسند مطرح شد. اين لوگو هم كار نيلوفر شيخلر عزيز هست و پويش. از كليه دوستان علاقه مند به مسائل زيست محيطي و بقيه دوستان وبلاگ نويس خواهش مي كنيم با درج اين لوگو براي جلوگيري از مرگ ماهي هاي قرمز، تلاش كنند

پي نوشت:

چند ساعتي يه آدم بيكار با وبلاگ من شوخيش گرفته بود.. نكن! شب عيدي آتیش نسوزون! عاقبت نداره اين مردم آزاری ها!! در ضمن به حرف این دوستان من هم گوش بده و ماهی قرمز نخر شب عیدی و ترقه بازی نکن و بچه ی خوبی باش.

هشت مارس ما و هشت مارس آنها..

pargas1 — Sat, 08 Mar 2008 20:29:18 GMT

روز جهاني زن بر ما هم مبارك است؟؟

اين لينك را يكي از دوستان براي من فرستاد. وقايع يك سال گذشته با تمام جزئيات در ذهنم زنده شدند. ياد هشت مارس سال گذشته افتادم و خشونتي كه در خيابان با زنان ايراني شد تنها به دليل حضور در مقابل مجلس براي اين كه صداي برابري خواهي خود را به گوش نمايندگان مجلس نشين منتخب كه دست كم نيمي از آراي خود را مديون زنان هستند در نهاد قانونگذاري برسانند و در مقابل با ضرب و شتم نيروي ضد شورش با دست و پاي آش و لاش بازگشتند.

به ياد دوستانم افتادم كه به دليل ساده جمع آوري امضا بازداشت شدند. به ياد برگه هاي احضاريه گوشه تاقچه بسياري از فعالين و اعضاي كمپين.

به ياد اهداي جايزه ي اولاف پالمه به پروين اردلان افتادم و شبي كه ممنوع الخروج شد تا فرصتي براي دريافت جايزه ي خود نيابد و باز هم به ياد دروغ پراكني ها و تهمت هاي واهي و غير اخلاقي كه رسانه هاي معلوم الحال در آستانه همين روز به او زدند .

تمام صحنه هاي اين برخوردها از جلوي چشمم رژه رفتند تا يك سال گذشته در ذهنم به عنوان تلخ ترين سال براي زنان ايراني برابري خواه ثبت شود..

خواستگاه اين روز هر چه باشد و ديدگاه ايدئولوژيك اين زنان هر چه باشد هشت مارس به عنوان روزي كه زنان در تمام دنيا يك صدا عدالت خواهي را فرياد مي زنند براي برابري خواهان اهميت ويژه اي دارد و اين عدالت طلبي با برخوردهاي قهر آميز نه تنها متوقف نمي شود بلكه به سير خود ادمه مي دهد.

متن سخنراني پروين عزيز در هنگام دريافت جايزه اولاف پالمه گوياي بسياري از حرف هايي است كه در دل يكايك زنان ايراني برابري خواه نهفته است چه به كلام آمده باشد چه نه...

اوین پارتی !!

pargas1 — Tue, 26 Feb 2008 01:43:18 GMT

پلان یک - داخلی

با سرعت هر چه تمام تر می نویسم که خودم رو برسونم دم اوین

رها و نسیم امشب آزاد می شن :)

نمی دونم میشه امیدوار بود که این بار آخرین باره که کمپینی ها رو روانه ی زندان می کنن یا نه؟

شب با عکس بر می گردم و چه حس خوبی تو اين بارون نم نم

پلان دو - جلوی اوین ... بازم بدون شرح

تا وزيدن "نسيم" "رها"يي

pargas1 — Mon, 18 Feb 2008 03:15:18 GMT

«بس کن ما آزادیم، در به یاد آوردن خاموشی خانه ها آزادیم،

در به یاد آوردن کلمات، اسامی، آدمیان،

چه کسی گفته است از کنار کشیدن این همه پرده پشیمانیم؟»

راحله عسگري زاده و نسيم خسروي از فعالان كمپين بازداشت شدند.

داستان ما و بازداشت هاي دوستان كمپيني هم شده حكايت سريال هاي تكراري تلويزيون اين روزها! يك سناريو با افراد مختلف بي هيچ كم و كاست.. ملغمه و مخلوطي از تراژدي و كمدي! انگار همه آماده اند و تنها نمي دانيم كه فردا نوبت كيست! با بازداشت رها و نسيم به اين فكر افتادم كه مي شود به سادگي جاي اسامي رها و نسيم را با مريم و جلوه عوض كنم يا مثلا با محبوبه و ناهيد.

وقتي من با بغض تماس ميگيرم و تارا مي گويد با ماشين دارند به اوين مي برندشان صداي خنده ي دوستانم مي آيد از رو به روي دادگاه انقلاب كه اين ماشين خراب است و لج كرده و راه نمي رود! انگار سر همين اتفاق ساده فضا كلي هم مفرح شده و رها و نسيم فرصت كرده اند با بچه ها كلي حرف بزنند مثل هميشه كه با خنده دور هم جمع مي شويم!‌

هر بار كه اتفاقي مي افتاد براي دوستان با رها كلي داد و ستد عكس داشتيم و حالا مانده ايم دست تنها.. دوستي مي گفت ما هميشه مناسبات كمپين را از زاويه ي دوربين رها ديده ايم و حالا عكاس نازنين خودش در بند است به جرم جمع آوري امضا در حاشيه تئاتر خياباني !‌ كاش مي توانستند دوربينشان را هم با خود ببرند!

يادم مي آيد دو سه روز قبل از بازداشت رها و نسيم در يكي از برنامه ها به رها گفتم از اين نسيم عكس بگير كار از محكم كاري عيب نمي كند اگه قرعه اين بار به نامش باشد از او هيچ عكسي نداريم. عكس زيبايي گرفت و با خنده گفت اين سق سياه تو كار دستمان ندهد خوب است! حالا لحظه شماري مي كنم كه رها بيايد و دعوايش كنم كه چرا عكس قشنگ نسيم را نداد و رفت.

نسيم و رها سرشارند از ايده هاي بديع و حالا لابد بند مالي زنان اوين هنري مي شود!‌ شايدهم فرصتي بشود كه دوستان هنرمندم در زندان براي زنان زنداني چه ميدانم تئاتر زنداني اجرا كنند به جاي تئاتر خياباني! كلي هم اصطلاح جديد ياد مي گيرند و شايد نمايشنامه هاي متعددي بنويسند از داستان هاي واقعي و با گويش زنان زنداني هم آشنا تر مي شوند. مريم و جلوه كه آزاد شدند اصطلاحاتي سوغات آورده بودند از اوين كه شنيدني بود .. زن زنداني كف خواب يا .. نسيم مستند ساز است و نياز دارد واقعيات جامعه را بيشتر ببيند..

ترويج تفكر چشم بستن به روي واقعيات موجود و استفاده از اهرم فشار و زندان و وثيقه در مقابله با طرح مطالبات واقعي زنان نه به صلاح قدرتمداران است و نه به صلاح آنان كه با اين دردها زندگي مي كنند و يا كساني كه در مقابل اين دردها واكنش انفعالي ندارند. دريغا كه صحبت كردن از واقعياتي كه از خورشيد روشن ترند تبديل شده به مصداق اقدام عليه نظام و سفره هايمان هم نفتي نيست كه توان پرداخت وثيه به اين سنگيني را داشته باشيم. از كجا بياوريم چند ميليوني كه اين بيرون به خوابمان هم نمي بينيم!‌ مقابله امنيتي با خواست هاي به حق زنان جامعه به صلاح هيچ گروه يا دسته اي با هيچ گرايش سياسي نبوده و به هيچ وجه قابل توجيه نيست. باز ما تكرار مي‌كنيم كه بند حق برابري خواهان نيست!‌

شادي جايزه بين المللي براي پروين اردلان و به نوعي براي جنبش زنان هنوز در كاممان هست. حتا در كام رها و نسيم كه روزها و شب هاي تلخ و سرد اوين را تجربه مي كنند!‌ ترديد ندارم كه روزي آرمان هاي ما به ثمر خواهد نشست و نسل بعد از ما دنياي بهتري را تجربه خواهند كرد. مزدمان را آن روز خواهيم گرفت و تا آن زمان پايداري تنها گزينه ي ممكن است. چيزي كه امروز نياز داريم قاطعيت است در ادامه راه و اعتراض به آنچه ناعادلانه مي دانيم .

پي نوشت

آخرين خبر از دوستانمان

راحله عسگری زاده و نسیم خسروی ضمن تماس تلفنی با خانوده هایشان اعلام کردند که آنها را به بند عمومی زندان اوین منتقل کرده اند. .

علی واعظی پور، همسر نسیم خسروی می گوید:« نسیم دیشب و امروز از زندان با من تماس گرفت. روحیه اش خیلی خوب بود و می گفت زنان زندانی با ما برخورد خیلی خوبی دارند.»

شادی در اردوگاه جنبش زنان

pargas1 — Wed, 13 Feb 2008 14:35:18 GMT

جایزه‌ی معتبر بنیاد اولاف پالمه در سال ۲۰۰۷، به ژورنالیست و فعال جنبش زنان ایران، پروین اردلان اهداء شد. اردلان از پایه‌گذاران مرکز فرهنگی زنان و از اعضای اولیه کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز است. او که سردبیر نشریه‌ی اینترنتی تریبون فمینیستی ایران و عضو تحریریه‌ی مجله اینترنتی زنستان، ارگان‌های تعطیل شده‌ی مرکز فرهنگی زنان بوده، در حال حاضر عضو تحریریه سایت تغییر برای برابری است.

من چه سبزم امروز

و چه اندازه تنم هشيار است

و چنان بي تابم

كه دلم مي خواهد

بروم تا ته دشت

بروم تا سركوه

پروين ما

مي خواهم به رسم و عادت مألوف به پاس تلاش هاي ارزنده ات و چشمهاي هميشه نگرانت براي "يه عالمه كاري كه داريم" اين بار از تو بنويسم و از شرم آميخته به شكسته نفسي ات كه "چرا من و چرا ديگران نه مگر نه اين كه همه پا به پاي هم تلاش كرده اند ."

چه خجسته روزي كه نامت در كنار نام بزرگاني مي نشيند تشنه ي اعتلاي حقوق بشر و آزادي كه بلندي اين نام تو و تمامي شيرزنان زادگاهم را سزاست تا شايد اين شادماني مرهمي شود بر زخمهاي اين سالهاي پر از اضطراب و رنج و اين ثانيه هاي پرتشنج كه از حضورت و از حضورتان آرام مي گيرند..

واژه هاي خودت را به امانت مي گيرم از روزگاري نه چندان دور كه گفته بودي : " زنان روزنامه نگار ما عاشق جفا كش هستند."

گفتي:

"در اين گسل هاي تاريخي بسياري از زنان فعال و پر استعداد خود رااز دست داده ايم."

ولي مگر نه اين كه :

" ما نسل سيمرغيم كه از خاكستر خود مي گشايد پر"

گفتي :

" اگر قلمي براي نوشتن مجال نيابد صدايي است كه به انزوا رانده شده و يا جنيني كه فرصت تولد نيافته و در دوران بارداري مرگ را آزموده است."

و قلم تو مجال براي نوشتن يافت و انديشه ات راهي براي پرواز تا مرزهاي تعالي و والاترين آرمان ها براي زيستن در اين قريه ي تاريك به شيوه اي ديگر... و بي پيرايگي زيستنت حضوري را تجلي بخشيد از كسي كه به گفته ي تو " مي خواهد بداند ، بيان كند، آگاهي بخشد و توهين ها را نيز به جان مي خرد."

اگر در اين سرزمين پر از رنج فريادت را در نمي يابند جايي ديگر صدايت و صدايمان براي برابري طنين انداز شد و چه سرخوشيم از اين كه امروز افتخاري ديگر با نام زني ايراني رقم مي خورد مي دانم كه تنها لحظه اي قرار و آرام مي گيري كه آرمان برابري را محقق شده ببيني بي كم و كاست .

"زندگي چيزي نيست كه لب تاقچه ي عادت از ياد من و تو برود"

تا زندگي را رنگ و رونقي دوباره ببخشيم نيك مي دانيم و مي داني كه هرگز به عادت تبعيض و نابرابري گردن نمي نهيم .

پی نوشت:

لینک اصل خبر

Olof Palmepriset 2007 går till PARVIN ARDALAN, frontfigur inom den iranska kvinnorörelsen

Palmepriset till Parvin Ardalan

فعال جنبش زنان در ایران برنده جایزه ی اولاف پالمه شد (طاهر جام برسنگ)

ایران گلوبال :جايزه پالمه، ارج گذاشتن به جنبش زنان ايران است

آسمان دیلی نیوز : مصاحبه پروین اردلان با رادیو فردا

نشریه اینترنتی نیوسکولاریزم /شکوه میرزادگی: پروين اردلان، زنی که شايسته ی هر جايزه ای است

کانون زنان ایران : جایزه ی بنیاد اولاف پالمه به پروین اردلان رسید

مدرسه فمینیستی : اهدای جایزه معتبر بنیاد اولاف پالمه به پروین اردلان

ميدان زنان : اهدای جایزه معتبر بنیاد اولاف پالمه به پروین اردلان

دويچه وله : اهداي جايزه اولاف پالمه به پروين اردلان + مصاحبه ي كوتاهي با پروين

راديو زمانه : پروين اردلان برنده ي جايزه اولاف پالمه شد

رادیو فرانسه : انتخاب پروین اردلان از سوی بنیاد اولاف پالمه

سایر وب نوشته ها برای پروین:

مسعود بهنود : مبارک باد بر زنان ایرانی

آسیه امینی : برای پروین اردلان و حس غرور ما

جادی: زیبا ترین هدیه ولنتاین تقدیم به پروین اردلان و همه زنان زیبای ایران

فرناز سيفي: و اين هم ار خبر خوب

محبوبه : كلي تبريك و لينك :)

نیلوفر گلکار : هوررا :)

رها عسگری زاده : چند تصویر از پروین اردلان

نسیم سرابندی :بهتر از این نمیشه

آرمین قهقایی: زنده باد اردلان

میرا قربانی فر: برای پروین و همه جسارت های زنانه اش

نگارك : بعد از آن حبس ، اين جايزه مي‌چسبد! درست مي‌گويم پروين؟

تصویر برابری با عکس پروین

و تو اي دنيا

pargas1 — Sat, 09 Feb 2008 03:24:18 GMT

بس قدرتمندم

هيچ ندارم كسي از من بستاند

هيچ ندارم پنهان كنم در سكوت

يا سراپا چشم باشم از بيم ربوده شدن

مي توانم بي پروا بايستم

رو در روي همه بادهاي جهان

رو در روي تندبادها !

تازيانه هاي خود را بر من فرود آريد!

چه دارم به يغما بريد؟

هيچ براي خود نمي برم

كه در هم شكنيدم

هيچ براي خود نمي خواهم

كه به زانويم درآوريد

هيچ نيندوخته ام در كاسه تهي دستانم

كه به زنجيرم كشيد

آزادم اكنون

با بال ها و روياهايي رها

بس توانا براي درآغوش گرفتن همه چيز

و تو اي دنيا

هر چه بيشتر از من مي ستاني

بيشتر در چنگ مني

و چون از خود دست شويم

بيشتر از هر زمان ديگر

متعلق به مني

"بلاگا ديميتروا"

حس عجيب و خوبي داشت اين شعر .. انگار كه بالاي رفيع ترين قله هاي دنيا ايستاده باشي و بگی "زنده باد زندگی" و از بودن به معناي واقعي كلمه لذت ببري.. تمام این لحظه های تلخ و سیاه رو به باد ریشخند بگیری .. وقتی می خوندمش فکرکردم ما چقدر از اين حس دور هستيم !

اگر كتاب "شعر زنان جهان" (فريده حسن زاده) دم دستتون بود حتما سري به صفحات 74 تا 96 بزنيد..

"بلاگا ديميتروا تحصيلات عاليه را در رشته ي فسلفه در دانشگاه صوفيه به پايان رسانيد و به خاطر رساله ي درخشانش تحت عنوان "ماياكوفسكي و شعر بلغار " موفق به اخذ درجه دكتري از دانشگاه مسكو شد.

او بيشتر از بيست مجموعه از اشعار خود را به چاپ رسانيده كه بسياري از آنها مورد توجه آهنگسازان بزرگ قرار گرفته و آثار موسيقايي زيباي بر اساس آنها ساخته شده است.

و ي همچنين مترجم آثار ادبي از لهستاني آلماني و لاتين استعلاوه بر مجموعه شعرهايش رمان هاي متعددي نيز تاليف كرده كه از آن ميان مي توان به "سفر به خود " كه در سال 1969 به انگليسي ترجمه و منتشر شد رمان "انحراف" كه فيلم ساخته شده بر مبناي آن جايزه ي فستيوال بين المللي را از آن خود كرد.. بلاگا ديميتروا كه محبوب ترين و پرمايه ترين نويسندگان اروپاي شرقي به شمار مي رود و آثارش به زبان هاي مختلف دنيا ترجمه شده ..."

علی کلایی آزاد شد

pargas1 — Wed, 30 Jan 2008 02:59:18 GMT

داداش علی آزادیت مبارک

علی کلایی ، با قرار وثیقه 80 میلیون تومان از اوین آزاد شد

چقدر از این آزادی هایی که می گیرند و با وثیقه پس می دهند خوشحال می شویم!!

تبریک به خانواده و دوستانت که این روزها سخت دلتنگت بودند...

و به امید آزادی بقیه دانشجویان در بند

دست کوتاه "زنان" و برج عاج هيأت نظارت بر مطبوعات

pargas1 — Mon, 28 Jan 2008 17:22:18 GMT

ماهنامه زنان در شانزدهمين سال و در آستانه ي انتشار شماره 152 توقيف شد.

خبرگزاري فارس به نقل از يك منبع آگاه دليل لغو مجوز نشريه زنان را درج مطالب و اخبار به گونه اي كه موجب سلب امنيت رواني جامعه مي شد عنوان مي كند و از قول همان منبع آگاه مي گويد مطالب زنان سلامت روحي فكري و رواني مخاطب را به مخاطره مي انداخته و به دليل سياه نمايي وضعيت زنان در جمهوري اسلامي هيأت نظارت پرونده ي آن را مختومه اعلام كرده.

كار هيأت نظارت بر مطبوعات بعد از اين همه توقيف فله اي و غير فله اي چندان غير منتظره نيست اما دليل اعلام شده اعجاب آور است ! نكته ي تامل بر انگيزي كه در اين خبر ذكر شده اخلال در حقوق عمومي و تضعيف نهادهاي نظامي و انقلابي از جمله بسيج است كه نا خودآگاه ذهن را به سمت روايتي از درون جامعه و تحت عنوان "سه مرد و يك زن آن شب سياه در سبزه زار" مي كشاند. يا شايد هم نوشتن از مرگ مشكوك پزشك جواني كه مظلومانه در بازداشتگاهي تاريك خودكشي شد! يا شايد هم روايت گزارشي از زنان استشهادي ايران...

زنان هميشه راوي آسيب هاي اجتماعي بوده كه زندگي نيمي از جامعه را به مخاطره انداخته . قوانين نابرابر واقعيت جامعه امروز ما هستند كه چاره اي جز تغيير آنها نيست . اگر رنگ اين واقعيت ها سياه است گناهش به گردن بانيان اين نابرابري! گناهش به گردن كساني كه اين قانون را نوشته و اجرا مي كنند و در مقابل هر گونه تغيير قانون سدي مي شوند به سياهي همين واقعيات! گناهش به گردن كساني كه تاب شنيدن واقعيات را ندارند! چرا آينه ي تمام نماي اين دردها را مي شكنيد؟

قبول نيست آقايان از برج عاجتان پایین بیایید . همین جا که ما هستیم و بعد قضاوت کنید و حکم بدهید! انتقاد حق زنان است ! بياييد با قواعد مشخص و صريح حرف بزنيم . دامنه ي خطوط قرمز شما تا كجاست كه هر چه به نام زن و براي زن نوشته مي شود توقيف مي كنيد. زنستان توقيف شد، تغيير براي برابري بارها و بارها فيلتر شد. كانون زنان ايراني و ساير سايت ها و وبلاگ هايي كه حرف دل زنان را مي زنند هم به محاق توقيف مي روند . قواعد نانوشته ي اين بازي اگر هميشه برگ توقيف را به دست هيأت نظارت بر مطبوعات مي دهد اما برگ برنده را به دست كساني مي سپارد كه واقعيات جامعه را بازتاب مي دهند.

شهلا شركت در بخشي از اولين سرمقاله ي ماهنامه ي زنان با عنوان "چشمه ي آگاهي اگر بجوشد" نوشته بود:

" به اعتقاد ما كليد حل مشكلات زنان در چهار حوزه نهفته است : دين فرهنگ قانون و آموزش كه اگر راهها در اين چهار زمينه ي اصلي هموار شود مي توان به ارتقاء زن و اعتلاي جامعه اميد بست . درس هاي عبرت آموزي كه ما در مدت ده سال كار مطبوعاتي خود در دروه هاي طوفاني و پرماجرا از دوران تاريخ ايران آموختيم و آشنايي با آن دردها كه در جان زن مسلمان ايران بود و آن حماسه ها كه او آفريد و آن تلاش ها و پيكارهايي كه براي صعود از خود نماياند مجال و رخصت درنگ باقي نمي گذارد . پس در حد پيكر كوچك خود خار و خاشاك از راه بر مي گيريم تا با كمك ارباب انديشه و عشق زمينه براي اعتلاي زنان در همه شئون فراهم آيد ما براي ستيز با مردان نيامده ايم اگرچه اهل پرهيز هم نيستيم . "

در كتاب نشريات ويژه زنان (سير تاريخي نشريان زنان در ايران معاصر) به قلم صديقه ببران كه به همت انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در اردي بهشت 81 منتشر شده در باره ي ماهنامه ي زنان مي خوانيم:

"مجوز ماهنامه ي زنان در تاريخ 5/9/69 صادر و اولين شماره ي مجله در بهمن ماه 1370 منتشر شد . زنان نشريه اي اجتماعي بود كه در عرصه هاي انديشه حقوق علم ادبيات و هنر سير تحولات و اتفاقات مربوط به زنان اجتماع را بررسي مي كرد و تلاش مداومي در بازتعريف هويت زنان داشت."

ماهنامه ي زنان كارنامه ي درخشاني بود از انعكاس دردها و مسائل زنان كه با هر نوع مخاطبي ارتباط برقرار مي كرد و هر كسي به فراخور سليقه ي خود مي توانست از بخش هاي متنوع آن استفاده كند.

بخش هاي "از درون جامعه" ، "هنر "، "فرهنگ و انديشه "، "دانش زندگي "، "ادب "و چشم انداز كه بخش محبوب و دوست داشتني كتابخانه ي زنان در آن مي درخشيد و همينطور روايت زنان در صفحات حوادث و اخبار يك ماهه مربوط به زنان كه به پوشش عمده ترين تحولات مربوط به زنان در جامعه مي پرداخت عمده ترين بخش هاي اين نشريه وزين و تخصصي بودند.

تلاش براي خاموش كردن صداي زن در هر عرصه اي از توقيف نشريات گرفته تا نداشتن امنيت شغلي در كار روزنامه نگاري و حوزه ي مطبوعات و ورود به عرصه هاي رقابتي اجتماع نظير انتخابات پيوسته ادامه داشته ولي نه تنها زوال اين صدا را در پي نداشته بلكه به دليل آنكه اين صدا بازتاب واقعيات و حقايق موجود در بطن اجتماع بوده است طنين آنرا با صلابت بيشتري در آميخته است. تيم تحريريه ماهنامه ي زنان و در راس آن شهلا شركت سالها مقتدرانه سكان اين نشريه را در دست داشت و در تمام اين مدت يكي از بهترين و تاثير گذار ترين نشرياتي را ارائه کرد كه در عرصه ي زنان منتشر شده است.

به امید آن که به زودي اين تيم را در عرصه اي ديگر مثل تمام اين سالها فعال و پويا و پرنشاط ببينم.